Pięć okresów krytycznych w życiu szczenięcia

Warto wiedzieć » Pięć okresów krytycznych w życiu szczenięcia

PIĘĆ OKRESÓW KRYTYCZNYCH W ŻYCIU SZCZENIĘCIA

za zgodą właścicielki Debylyn Labradors-Debbie Simms-Walker
tłumaczenie: Katarzyna Kosowska-Mizera


Ileż trzeba wiedzieć o opiece nad szczenięciem, ileż należy zrozumieć, aby wychować malucha!
Jak zacząć? Najpierw należy uświadomić sobie co sprawia, że szczeniak jest szczeniakiem, czego potrzebuje, w jaki sposób reaguje na bodźce środowiska.
Oto wstępny kurs podstaw wychowania szczenięcia.

Badania naukowe wykazały, że w życiu szczeniaka występuje 5 okresów krytycznych, tzn. pięć etapów jego rozwoju emocjonalnego, podczas których pewne czynniki niekorzystne mogą nieodwracalnie upośledzić jego psychikę .
I odwrotnie, określone czynniki korzystne, którym szczenię zostanie poddane w tym czasie mogą wspomóc jego rozwój.
Znaczenie tych badań okazało się tak doniosłe, że zostały one wdrożone do programu szkolenia psów-przewodników dla osób niewidomych.
Dr Paul J  Scott, dyrektor  sekcji Animal Behaviour działającego przy Roscoe B. Jackson Memorial Laboratory, kierował projektem mającym na celu określenie kiedy te okresy krytyczne w życiu szczenięcia mają miejsce.
Konsekwencje ich zignorowania pokazano w pewnym eksperymencie, który polegał na odłączeniu 3-tygodniowego szczeniaka od matki i reszty miotu oraz odizolowania go od otoczenia. Chociaż szczenię było karmione i pojone, to jednak jego opiekunowi nie było wolno się z nim bawić ani do niego mówić. Jedynymi ‘zabawkami’ do jakich szczenię miało dostęp były wiaderko na wodę i miska.
Do 16 tygodnia życia szczenię nie miało kontaktu z innymi psami-oprócz naturalnie okresu trzech pierwszych tygodni, zanim zostało odebrane matce. Jedynym kontaktem z człowiekiem był kontakt z opiekunem. W wieku 16 tygodni szczenię zostało ponownie umieszczone ze swoimi braćmi i siostrami. Niestety nie potrafiło ich rozpoznać ani jako rodzeństwo ani nawet jako przedstawicieli tego samego gatunku. Ta izolacja w trakcie okresów krytycznych jego życia, pozbawienie towarzystwa innych psów i ludzi naznaczyła jego charakter do tego stopnia, że nie było ono w stanie odnaleźć się ani w społeczności ludzi ani w stadzie.